Talenten

Tegenwoordig hoor je het woord ‘talent’ te pas en te onpas. Het schijnt voor iedereen duidelijk te zijn wat ermee bedoeld wordt, maar ik raak er altijd door in verwarring.

Ooit, en met ooit bedoel ik hier toen ik opgroeide, was het hebben talent voorbehouden aan mensen die kwamen tot uitzonderlijke prestaties. Dat klopt met wat er in de verschillende woordenboeken staat bij talent: aangeboren begaafdheid, natuurlijke gave, aanleg van nature, aangeboren vernuft, een bijzondere aanleg, iets dat je vanzelf heel goed kunt, aangeboren vermogen dat een doorgaans jong iemand in staat stelt een vaardigheid zodanig te ontwikkelen dat hij of zij zeer goed wordt in iets. De bekende talenten waren de grote namen van die tijd in hun tak van sport, wetenschap of cultuur. De getalenteerden waren degenen die opvallende prestaties vertoonden en waarvan we dachten dat ze weleens beroemd konden worden.

Ik had geen talent, mijn klasgenoten ook niet en we zaten er niet mee. Je kunt ook zeggen: we werden er niet door belast. Wij hadden interesses en als deze niet tot het curriculum behoorden, noemden we dat hobby’s. En eerlijk is eerlijk, een aantal dingen deden we heel verdienstelijk. We gingen uit van onze mogelijkheden en dat waren er genoeg. De kansen die je kreeg, greep je en de mogelijkheden die je had, benutte je. Hoewel…soms ook niet, want ook wij voerden weleens niets uit. We waren jong en dachten het soms beter te weten en daarom roeiden we van tijd tot tijd tegen de stroom in. Ook dat is opgroeien.

Tegenwoordig heeft iedereen plots ‘talenten’. Volgens de minister (Slob tijdens de presentatie van de Staat van het Onderwijs) heeft het onderwijs zelfs de opgave om al die verschillende talenten van al die kinderen tot bloei te laten komen. Als een talent een bijzondere aanleg is, maar iedereen talenten heeft, is het toch niet bijzonder meer. Bij al die miljoenen mensen zal er toch zeker een flinke overlap zijn van al die talenten en zal het unieke dus wel meevallen. Gelukkig voor de school, want aansluiten bij al die bijzondere aangeboren vermogens lijkt me schier onmogelijk.

Toch blijf ik me afvragen wat men nu met talenten bedoelt. Is dat een natuurlijke aanleg van bepaalde vermogens die ontdekt moet worden, maar die tot die tijd ergens verborgen zit? Of is het iets dat je leuk vindt om te doen, waar je spontaan goed in bent en waar je nog beter in wilt worden? De mensen die ooit als talent aangemerkt zijn, weten dat het over het algemeen keihard werken en doelgericht oefenen is om ergens beter in te worden. En naarmate je er beter in wordt, zal het bovendien ook leuker worden. 

Iedereen heeft mogelijkheden om dingen te leren, maar niet iedereen zal tot uitzonderlijke prestaties komen. Dat alleen al is een statistisch gegeven. Dus wat is talent en wat moet er precies ontdekt worden? En is de (basis)school de plaats waar dit talentenjacht moet plaatsvinden? Het klinkt dus aanvankelijk leuk en bemoedigend dat iedereen talenten heeft, maar het brengt ook weer de druk met zich mee dat al die talenten ontdekt moeten worden. Bedoelt men met al dat talentengeleuter niet gewoon dat je je interesses moet volgen en je je best doet er beter in te worden, zodat je succeservaring opdoet en een gelukkiger mens wordt? Ondertussen stel ik voor dat we op school zorgen dat kinderen leren lezen, schrijven, rekenen, kennis over de wereld opbouwen, een beetje leuk met elkaar leren omgaan etc. Dat is niet altijd leuk, dat kost zelfs de nodige inspanning, voor de één meer dan voor de ander, maar Rome is ook niet op één dag gebouwd en van flink oefenen en je best doen is nooit iemand minder geworden.

Een gedachte over “Talenten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s